• Giro Donne 2011

    Giro Donne 2011

  • #Zwitserlevengevoel

    #Zwitserlevengevoel

De nieuwtjes van 2010

... van achter naar voren...

 

4 nov: Tien jaar samen op 01.11.10

Afgelopen maandag, op de mooie "palindroom-datum" 01.10.10, waren Jasper en ik tien jaar bij elkaar! Dat hebben we dan ook uitgebreid gevierd met een weekendje naar Porto en een heerlijk etentje op de dag zelf! We kunnen er weer tien jaar tegenaan!

21 okt: De voorbereiding van het nieuwe seizoen is begonnen: Spierpijn!

De rustperiode is voorbij en deze week ben ik weer begonnen met krachttraining in het sportcentrum. Al hield ik me in... de spieren zijn het duidelijk niet meer gewend en dus heb ik spierpijn en voel ik me tien jaar ouder elke keer dat ik opsta :)

19 okt: Op TV by Labyrint

De fysieke rustperiode is voor mij een tijd om even op andere dingen dan het fietsen te focussen. Met familie of vrienden afspreken, lekker uiteten, thuis dingetjes opruimen, maar vooral ook focussen op werk. In deze periode vraag ik me altijd af waar ik tijdens het seizoen de tijd en energie vandaan haal om zoveel te trainen... Ik houd nog steeds geen tijd over en slaap nog steeds graag lekker veel uren, haha!

Twee weken geleden is de VPRO opnamens komen maken in het lab waar ik werk. Dit heeft geresulteerd in een erg leuke, informatieve uitzending (Labyrint, NED2) over o.a. de getissue-engineerde hartkleppen uit mijn onderzoek, die je hieronder nog terug kunt zien:

04 okt: Een nieuwe ploeg voor volgend seizoen

Ondanks alle moeite van Heidi van de Vijver om het RedSun Cycling Team ook volgend jaar door te laten gaan, is dit helaas niet mogelijk gebleken en moest ik opzoek naar een nieuwe ploeg voor volgend seizoen. Samen met Mascha Pijnenborg en Birgit Lavrijssen maak ik in 2011 de overstap naar het Dolmans Landscaping Cyclingteam, wat volgend jaar promoveert tot UCI team. Met Martine Bras als kopvrouw zullen we gaan deelnemen aan de wereldbekerwedstrijden en meerdere internationale etappekoersen. Het team bestaat verder uit Daniëlle Bekkering, Marieke van Nek, Winanda Spoor, Nina Kessler, Eyelien Bekkering, Alie Gercama, Marissa Otten, Shanne Braspennicx en Laura van der Kamp. Ploegleider Bart Faes en teammanager Thijs Rondhuis laten geen twijfel over het enthousiasme en staan te trappelen om er een hecht team van te smeden: komende donderdag begint het eerste teamweekendje al!

25 sep: Net naast het podium in IJburg

Als laatste wedstrijd van het seizoen reed ik het criterium van IJburg. Met regen en wind werd het een afvalrace waarbij Irene vd Broek al snel alleen aan de leiding reed. Zelf reed ik in een groepje van vier in de achtervolging, maar kregen we het gat niet meer dicht. Ontsnappen zat er voor mij niet meer in en in de sprint om de tweede plek kwam ik niet verder dan een derde plek, wat dus resulteerde in een teleurstellende vierde plaats. Volgend jaar weer nieuwe kansen... eerst even lekker uitrusten nu!

21 sep: Weer thuis

Zondag werd de laatste etappe van de Giro di Toscane zoals verwacht met een hectische massasprint afgesloten. Voor mij was het een geslaagde etappekoers zo aan het einde van het seizoen. Met de meiden van het nederlandse team hebben we nog even Firenze verkend en een heerlijk pizza gegeten voor we met de trein naar ons hotel in Pisa gingen. Op maandag vlogen we weer terug naar Nederland en kon ik meteen weer aan het werk. Nog één criterium a.s. zaterdag en dan zit het seizoen er al weer op... Vandaag, op de eerste herfstdag, heb ik na mijn werk lekker in het zonnetje losgefietst. Met dit weer overleef ik de herfst wel hoor!

19 sep: Nog één dagje Toscane

Na de tijdrit van 2,2 km waar ik 15 seconden verloor op de winnaar, was er gister nog een klim etappe. Vier keer een kleine klim die door de meeste goed verteerd werd en 20km voor het einde nog een langere klim waar het onderscheid gemaakt werd. Ik startte de klim al te ver van achter als gevolg van een zenuwachtig peloton en een flinke stortbui en ben nooit meer vooraan gekomen. Ik kon niet mee met de beste en finishte in een achtervolgende groep als 29ste. Na twee grauwe dagen schijnt vandaag de zon weer en hebben we nog 109km voor de boeg om de etappekoers weer mooi af te sluiten met de finish in hartje Firenze.

17 sep: Veel klimmen naar Volterra

Gister stond er een lange etappe van 137 km op het programma met doorkomst en finish in het vestigingsstadje Volterra . Ik ging van start met de opdracht me eens de eerste 70 km rustig te houden en kwam voor de verandering relatief fris bij de echte klimmen van de dag aan. Ik kon goed mee, maar moest in de laatste km´s toch wat demarages laten gaan en kwam nog flink geparkeerd te staan op de laatste honderden meters over hobbelige keien. Als 24ste ben ik toch over de streep gekomen en stijg daarmee één plekje in het algemeen klassement naar de 20ste plaats. Vandaag een monstertijdrit van 2,2km voor de boeg. Wat betreft afstand dus geen aanslag, maar de starttijd van 21:48u en nog een terugreis van dik een uur naar het hotel zullen toch een aanslag doen op m'n nachtrust....

15 sep: Zon in de Giro van Toscane!

De ploegentijdrit was, zoals het hoort, afzien! Toch reden we naar een nette 4e plek, met maar één seconde verschil op de ploeg van Nederland Bloeit. De tweede etappe was het heerlijk vertoeven in Toscane. Rustig voorbereiden en genieten van het zonnetje. Dan toch drie uur flink aan de bak over een redelijk vlak parcour met een paar kleine klimmetjes waar hard doorgetrokken werd. Op de plaatselijke ronden was het nog even opletten voor ontsnappingen, maar de verwachte massasprint bleef niet uit en werd gewonnen door Bronzini. Morgen staat ons de zwaarste etappe te wachten, waar het klassement gemaakt zal worden...

28 aug: De slag gemist in Middag Humsterland

Aan de andere kant van Nederland reden we de finale van de topcompetitie met drie grote ronden door Middag Humsterland (boven Groningen!). Na enkele ontsnappingspogingen die op niets uitliepen, reed aan het eind van de eerste ronde een groep van 8 rensters weg met helaas niemand van RedSun daarbij. Werk aan de winkel dus, het gat moest dicht. Dit kostte ons echter erg veel moeite en we zijn dan ook maar tot op 7 seconden genaderd... De kopgroep bleef weg en Vera Koedoder won de wedstrijd. Helaas zat er niet meer in voor ons en in de massasprint voor de negende plek bleek dan ook dat we leeg gereden waren. Ach ja, weer flink diep gegaan, dus een goede training. Nu nog twee weken in vorm blijven voor Toscane...

21 aug: Hard gewerkt in de GP Plouay

De laatste wereldbeker van dit seizoen had inderdaad een mooi heuvelig parcour. Ik startte met goede benen en de eerste drie ronde leek ik elke aanval te kunnen counteren voor Emma. Helaas betaalde ik daar wel de prijs voor in de laatste ronde en moest het peloton laten gaan. Emma Pooley won overtuigend, waarna Marianne Vos tweede en Emma Johanson derde werden. Hiermee won Marianne de wereldbeker en werd "onze" Emma tweede in de eindstand. Weer een mooie prestatie!

Onze ploeg heeft besloten de Giro di Toscane niet meer te rijden als team, maar gelukkig kan ik evenals vorig jaar deze mooie ronde weer met de Nederlandse selectie rijden. Toch nog een mooie koers op het programma om naar uit te kijken dus.

15 aug: Koersen in Brasschaat en Berkel & Rodenrijs

In Brasschaat stonden weer een kleine 100 dames aan de start, waaronder 11 actieve RedSun rensters. Zelf vloog ik uit de startblokken en in verschillende ontsnappingen reed ik enkele ronden aan de leiding, maar de definitieve beslissing viel pas na 60km toen Liesbeth de Vocht en Emma Johansson weg kwamen. Emma won uiteindelijk voor Liesbeth en ook Marie en Emma Silversides kwamen nog los uit het peloton. Helaas werden verwoede pogingen van Mascha en mij om nog weg te komen steeds te niet gedaan en werd ik 35e na een natte massasprint.

In het criterium in Berkel werd er weer op z'n Nederlands gestart en reed ik de eerst paar rondjes weer eens achter de feiten aan. Op het moment dat ik voorin kwam waren de eeste drie meiden er al vandoor en begon voor mij een wedstrijd van aanvallen en meespringen. Veel geluk had ik niet en pas aan het einde van de koers kwam ik weg, nadat er al twee ontsnappingen voor mij waren. Nog net voor het peloton, was een 14e plek alles wat er in zat vandaag.

Vrijdag vertrek ik voor "een weekendje" naar Frankrijk om zaterdag de GP van Plouay te rijden. Deze laatste wereldbeker van het seizoen schijnt een pittig klimparcour te hebben, dus ik verheug me er op! Helaas ga ik daarna meteen weer huiswaarts, want er moet weer gewerkt worden ... en zit er dit jaar geen Trophee d'Or meer in voor mij :(

8 aug: 8ste in de Holland Hills Classic

De benen bleken afgelopen week niet echt in de criterium-stand te staan, zodat ik het flink zwaar had in Maastricht en Oostvoorne. Gelukkig ging het klimmen me weer beter af in het altijd mooie, maar helaas regenachtige, Limburg. Halverwege koers reed ik weg met Marijn de Vries en Grace Verbeke,waar later nog 6 rensters bij aansloten. Met deze kopgroep kregen we een grote voorsprong en werd de finale gereden. Grace had de sterkste benen en won solo voor Chantal Blaak. Iris Slappendel won van de resterende kopgroep de sprint op de Cauberg. Voor mij was de pap op de laastste keer Cauberg en zat er slechts een 8ste plaats in.

2 aug: Geslaagde wereldbeker in Zweden

Na een teleurstellende ploegentijdrit voor mij, omdat ik al na 10km moest lossen, ging de weg wedstrijd in Vargarda gelukig een stuk beter. Beide wedstrijden waren in de stromende regen, al klaarde het tijdens de wegwedstrijd op en begon de zon zelfs nog even te schijnen. Het wegparcour van ong. 11km werd 12 keer afgelegd, waardoor ik een klein klimmetje, na 10 keer toch aardig begon te voelen. Doordat er flink doorgereden werd, veel bochten waren en de weggetjes soms erg smal waren, werd het peloton steeds kleiner. Ik had goede benen en heb mezelf flink afgemat door met vele aanvallentjes mee te springen in opdracht alles bijelkaar te houden voor Emma. Ondanks een paar kleine ontsnappingen en een poging van Marianne in de laatste ronde, werd het toch een massasprint, die gewonnen werd door Kisrten Wild, voor Adrie Visser. Emma werd derde en zelf kwam ik als 23e over de streep.

25 juli: Weer in de kopgroep in de laatste etappe!

De laatste rit over 135km ging drie keer over de Hankaberg. Al bij de eerste beklimming van deze kuitenbijter vormde zich een kopgroep van uiteindelijk 8 rensters die de verdere 70 km van de etappe vooruit bleef. We kregen echter niet veel voorsprong en zelfs de laatste 10 km werd er zoveel gebluft dat de voorsprong terugliep naar 40 seconden. Dat moment koos Iris Slappendel voor de aanval en reed makkelijk weg uit de groep. Ik gokte er op dat de twee rensters van de Duitse selectie het gat zouden dichten, maar dit gebeurde niet meer. Iris won de rit en de rest van de kopgroep werd zelfs niet meer uit elkaar gereden op de laatste keer de Hankaberg. Vier km voor de finish reed ik nog met Louise Keller weg, maar dit gat werd 2 km later toch weer gedicht. In de sprint om de tweede plaats won Trixi Worrack voor Andrea Bosman. Daarachter finishte Hanka Kumpfernagel, waar ik zelf net niet meer voorbij kwam. Een vijfde plaats dus voor mij. Een geslaagde etappe koers met een 9e plaats in het algemeen klassement!

Nu twee dagen werken en dan vol goede moed naar een dubbele wereldbeker in Zweden, een ploegentijdrit en wegwedstrijd!

24 juli: 7e plaats in vijfde etappe en stijging naar 9e plaats in AK

De een na laatste etapperondom Schmolln bestond uit 6 ronden van een kleine 20km met drie klimmen erin. Naast de klimmetjes maakte de wind het vandaag flink lastig. Nadat ik in een kopgroep van 20 mee zat en weer teruggepakt was, werd er nog eens flink doorgetrokken op de klim na de derde doorkomst en had ik moeite mee te kunnen. Juist toen het weer stil viel reed er in de wind een groep van 6 rensters weg zonder RedSun, dus waagde ik met mijn pijnlijke benen toch maar de sprong. Dit bleek de definitieve ontsnapping, dus ik zat er weer bij. Na twee ronden sloten echter nog drie rensters aan waardoor er drie ploegen met tweeën vertegenwoordigd waren. Een slopende finale ronde begon doordat er om beurten aangevallen werd. Met zeven van de tien rensters reden we de afdaling naar de finish in en ik kon enkel nog aanklampen. Een zevende plaats dus vandaag en door 2 minuten voorsprong ook weer twee plaatsjes opgeschoven in het algemeen klassement. Nog één dag te gaan...

23 juli: Goede tijdrit

De individuele tijdrit ging over een heuvelend parcour van 21,5 km. De heuvels waren natuurlijk in m'n voordeel, maar de regen die halverwege mijn race tegen de klok het parcour gladder kwam maken had ik liever niet gehad. Toch zette ik een nette 21ste tijd neer en behoud daarmee mijn 11e plek in het algemeen klassement. Nog twee dagen volhouden dus, of liever nog verbeteren!

23 juli: 11e in algemeen klassement na drie dagen Thüringen Rundfahrt

De eerste etappe van de Thüringen Rundfahrt startte met een vroege ontsnapping die niet meer teruggehaald werd. Voor RedSun was Emma mee en zij won overtuigend de rit. Zelf had ik wat moeite met de hectische finale en werd 28e. De tweede dag startte Emma dus in het geel en was voor ons een controlerende rol weggelegd. Helaas was Emma die nacht ziek geworden en bleek halverwege de etappe dat het echt niet ging en moest Emma de koers verlaten. Ondertussen was ik moe gestreden en mistte de definitieve ontsnapping.

De derde dag startten we als ploeg met nieuwe ambitie. Gaan voor eigen kansen, aanvallen of meespringen waar mogelijk. Een lastige rit die werd geopend na 45 km op de stijle Hankaberg. Met een klein groepje reden we weg, maar alles kwam terug. Dit herhaalde zich nog vele malen, maar geen ontsnapping bleef weg. Wel bleven we met steeds minder vooraan over en reden uiteindelijk met ongeveer 15 rensters naar de streep, waar ik als 8ste overheen kwam. Mascha kwam helaas ongelukkig ten val toen ze werd afgesneden toen ze bidonnen wilde gaan halen bij de auto. Met een paar hechtingen in haar elleboog start ze vandaag toch gewoon weer in de individuele tijdrit die op het programma staat. Voor mij dus de taak om ondanks mijn geringe tijdrit capaciteiten, mijn 11e plekje in het algemeen klassement te handhaven...

20 juli: Thüringen Rundfahrt

Vandaag start de Thüringen Rundfahrt, een 6 daagse etappekoers rondom Altenburg en met een strak blauwe hemel en veel zon vandaag ben ik er klaar voor!

19 juli: 2e in Dwars door de Westhoek!

In het Belgische Boezinge vertrokken we voor 127 km door het Belgische heuvelland. Helaas lagen de 5 klimmetjes in de eerste 40 km en werd het daarna vlak. Toch waren mijn kansen blijkbaar niet voorbij, want toen Liesbeth de Vocht alleen vooruit reed ben ik erachteraan gesprongen. Het kostte me wel minimaal drie keer, maar uiteindelijk kwam ik erbij en bleven we weg met nog 65km koers te gaan. In de laatste plaatstelijke ronde van 9,5 km liet ik me echter terugzakken tot de auto om even met Heidi te overleggen en Liesbeth nam dit moment om aan te vallen. Dit gat kreeg ik niet meer dicht gereden en Liesbeth reed naar de winst. Ik finishte gelukkig nog ruim voor het peloton als tweede. Eindelijk weer eens op dat podium! Aanvallen werd beloond...

14 juli: 5e in Arendonk

Nadat de wedstrijd een half uur uitgesteld was vanwege het noodweer, ontstond er al snel in de wedstrijd een kopgroep van ongeveer 16 rensters met daarin voor RedSun twee Emma's en ik. Hieruit reed na vele ontsnappingspogingen uiteindelijk Emma Johansson met Liesbeth de Vocht weg en zij streden om de winst die voor Emma was. Bij de achtervolgers bleven Emma Silversides en ik proberen te ontsnappen, maar helaas lukte dit niet. In de sprint om de derde plek werd ik derde en behaalde zo een 5e plaats.

10 juli: Koersen in België

Na twee weken geen wedstrijden, stond ik vandaag in het Belgische Kontich aan de start. Helaas werd de wedstrijd iets ingekort (7 ipv 8 ronden) maar er werd stevig doorgereden. Vele aanvalletjes werden steeds weer teniet gedaan en in een massaspurt won Belgisch kampioene Liesbeth de Vocht. Zelf werd ik beangstigd door twee vechtende dames die elkaar bijna de hekken in reden, moest in de remmen en werd 20ste. Woensdag naar Arendonk, hopelijk wordt aanvallend rijden daar weer beloond!

26 juni: 13e op Nederlands Kampioenschap

Ik hoopte van te voren op een harde wedstrijd over een pittig parcour (met de kasseienklim de Maasberg en aankomst op de Adsteeg) en dat kreeg ik ook wel. Dat Nederland Bloeit de grootste kanshebsters had was van te voren ook zeker, maar wie was natuurlijk de grote vraag. Ik heb mij strak aan mijn strijdplan gehouden en ben niet overal maar achteraan gegaan, maar helaas had ik op de verkeerde rensters gegokt. De vroege kopgroep hield grotendeels stand en Loes Gunnewijk werd verdient Kampioene. Onze -nog 20 rensters tellende- groep sprintte voor de 6e plaats en ik werd 13e. Ploeggenootje Mascha zat wel in de vroege ontsnapping maar moest deze kopgroep op het laatst helaas laten gaan. Zij werd vlak achter mij nog 17e. Het beste nieuws kwam uit Zweden, waar Emma kampioene geworden is en Marie nog de tweede plaats bemachtigde!

20 juni: 10e in Zoeterwolde

Dit weekend reed ik weer eens een NL-s criterium (de eerste van dit jaar voor mij) en was benieuwd of ik de snelheid wel zou hebben en het aanzetten niet verleerd was :) Gelukkig viel dit mee en werd er lekker aanvallend gereden vanaf het begin. Mascha reed weg in een mooie groep die weg bleef tot het eind. Zelf onsnapte ik nog uit het peloton en finishde tussen kopgroep en peloton op een 10e plaats. Toch wel weer leuk die rondjes om de kerk...

13 juni: Verregend in Spanje

Vier dagen koersen in de regen bij een graadje of 15 was net even iets anders dan dat ik me had voorgesteld van de etappekoers Iuretta- Emakumeen Bira in Spanje. Maar goed je kan het niet veranderen en je went er aan. Het klimmen ging weer beter, het dalen daarintegen was wat minder. Men spreekt niet voor niets over Spaans ijs... Emma reed een sterke vierdaagse en ik kon haar af en toe bijstaan en eindigde na vier dagen als 39ste in het algemeen klassement. Met een tas vol grouwe, stinkend kleding kwam ik zondag nacht laat thuis en was helemaal blij dat ik maandag nog een dagje vrij genomen had om even in het NL-se zonnetje bij te komen.

8 juni: Goed gevoel over wedstrijd in Durango

Een beetje stijf nog van de valpartij, maar verder goed uitgerust startte ik voor 110km door het Spaanse groene Baskenland. Gelukkig werd op het einde van de wedstrijd pas bevestigd waarom het zo groen hier is, toen het begon te regenen. Na vier kleine rondes, waarin alle ontsnappingen steeds teniet gedaan werden, begonnen we aan het echte werk, namelijk twee serieuze klimmen. Net voor de top van de eerste klim moest ik de eerste groep laten gaan, maar kon bovenop weer aansluiten. In de tweede klim ging een eerste groep van tien rensters weer iets te snel, maar kon ik met het tweede groepje van ongeveer 20 rensters naar de finish komen. Vooraan streed Emma met Marianne Vos en Annemiek van Vleuten om de winst en werd tweede achter Marianne. Zelf kwam ik als 17e over de streep. Ik had graag de benen gehad om met de eerste groep mee te gaan, maar ben over dit resultaat toch ook tevreden :) . Weer een rustdagje en dan vier dagen veel klimmen in de Bira.

6 juni: Wereldbeker in Valladolid

Vandaag was het weer tijd voor een wereldbeker. En deze keer in Spanje. Nou zou je denken dat ze daar een mooi klimparcour zouden kunnen verzinnen, maar zelfs voor Nederlandse begrippen was de af te leggen 123km aardig vlak, met enkel een paar keer wat omhoog. De meeste ontsnappingen werden dan ook snel te niet gedaan, maar op 25 km voor de finish was de wind de vijand en konden er toch drie meiden wegrijden. Met Cervelo, Nederland Bloeit en High Road vertegenwordigd bleven deze meiden weg en Charlotte Becker won voor Judith Arndt. Annemiek van Vleuten werd derde. Emma werd nog derde in de sprint van het peloton en kwam zo op een 6e plaats uit. Helaas was het net voor de definitieve ontsnapping voor mij en Mascha een verloren zaak, toen wij op het lintje in de wind achter een gaatje zaten en voor ons ineens een renster stil stond op de weg. Wij kustten het asfalt en likken nu onze (schaaf)wonden.... Voorlopig lijkt de schade mee te vallen, en morgen zien we wel weer verder...

6 juni: Weer toegang tot m'n eigen website...

Het heeft even geduurd, maar ik kan weer stukjes up-loaden! Ik zal dus snel een samenvatting schrijven van de afgelopen twee weken. Wel alvast een stukje uit de l'Aude wat al twee weken klaar lag...

19 mei: Update vanuit Tour de l'Aude

Na een goede ploegentijdrit (6e van de 18 ploegen) over een lastig, kronkelend en heuvelachtig parcour, stond ik nog 9e in het algemeen klassement. Maar de dag erna was de wind onze vijand. Vechtend voor m'n plekje ging het tot 15 km voor het einde goed, maar toen het lintje voor mij weer scheurde was het gedaan. Ik kwam met 3 minuten achterstand op een 27ste plaats binnen en zakte in het algemeen klassement naar een 24e plaats. De 4e en 5e etappe waren echte klim etappes waar ik naar uitgekeken had. Maar helaas zat er niet in de benen wat er in moest zitten en was het na een paar keer versnellen over. Twee dagen fietste ik in de bus de etappe uit. Een relaxed tempootje, maar wel erg frustrerend. Nu zien wat de laatste 4 dagen me brengen...

14 en 15 mei: Proloog en eerste etappe Tour de l'Aude

De proloog over 3.9km was een gevecht tegen de wind. Al kwam er voor mijn geen geweldige tijd uit, met 5min20sec was ik toch 19 seconden sneller dan vorig jaar. Een persoonlijk record dus :). De eerste etappe was voor mij meer succesvol. Nadat ik er in de eerste 20 km nog bijna afgereden werd door de harde wind en een scheurend peloton, wist ik een paar minuten laten nog net naarde juiste ontsnapping te springen. De maimale voorsprong van 6 minuten werd wel weer teruggebracht naar 1min 16sec, maar we bleven dus weg! Eén km voor het einde viel het groepje stil en heb ik alles of niets gekozen. Ik had een gaatje en sprintte wind mee naar de finish. Net toen ik het begon te geloven, 200m voor de finish, kwamen er negen meiden overheen gedenderd. Helaas, maar wie niet waagt, wie niet wint!

Morgen de ploegentijdrit. Nog even genieten van mijn 8e plek in het algemeen klassement, want dat gaat er nu wel aan, haha!

9 mei: Omloop van de Kempen

Draaien en keren door het mooie Brabantse land. Met een kleine RedSun delegatie hadden we het erg druk om met elke ontsnapping mee te zitten, al lukte dit aardig. Helaas misten we de laatste demarage van Marianne 10 km voor de streep en werd er gesprint voor de 3e plek. Niet mijn ding dus...

Vrijdag begint de tiendaagse Tour de L'Aude aan de voet van de Pyreneeën. Daar hoop ik meer op m'n plek te zijn. Ik heb er in ieder geval zin in!

2 mei: Een weekendje Luxemburg

Ondanks dat ik zelf wel een goede uitslag wilde rijden en dat niet gelukt is, ben ik toch wel tevreden over het weekend. De eerste dag ging niet zo lekker en blokkeerden de benen weer veel te vroeg, maar op de tweede dag kon ik weer veel meer. Helaas moest ik deze energie stoppen in het terughalen van ontsnappende rensters en was de tank al weer aardig leeg bij de klimmetjes. Gelukkig bleef dus alles wel bij elkaar en kon Emma nog op het laatst ontsnappen en de winst voor de ploeg binnen halen!

29 april: Interview in de Universiteitskrant

De Cursor: "Bloedfanatiek is ze, gedreven tot en met. Petra Dijkman wielrent op professioneel niveau en is promovenda bij de faculteit Biomedische Technologie. De fietsende ingenieur gaat tweehonderd procent voor de sport én voor de wetenschap." Lees verder

25 april: De slag gemist in de omloop van Borsele

Ook al leek het gister amper te waaien op de Zeeuwsche eilanden, als het peloton op een lint gaat en je zit te ver van achter dan ben je de pineut. Zo ook gister en mistten we als team de slag en moest het gat dicht gereden worden. Dus ik heb mijn "brede rug en tijdrit capaciteiten" in de strijd gegooid en tegen de wind ingestoempt, maar het mocht niet baten. Ik was al wat moe voor de start, maar aan de finish was ik compleet leeggereden. Vandaag heeft een verkoudheid me te pakken, dus als training bij de mannen tussen de wielen gereden en verder een beetje uitrusten.

21 april: Parkeren op de Muur van Huy

Met grote verwachtingen startte ik de Waalse Pijl met dit jaar twee keer de beklimming van de Muur van Huy. De eerste 80 km gingen erg gemakkelijk en ik begon vrij vooraan aan de muur, maar op het stijlste stuk stond ik ineens geparkeerd. Nog wel bij de eerste groep weer kunnen aansluiten, maar een klimmetje later er weer af. De tweede keer de muur was zowaar nog erger. Ik ben net niet achteruit gereden, maar de kracht was totaal weg. Teleurgesteld ging ik opzoek naar antwoorden... te weinig gegeten is de conclusie. Een harde les, zeker bij zo'n mooie wedstrijd.

17 april: De Ronde van Gelderland

De Ronde van Gelderland is de eerste topcompetitiewedstrijd in Nederland en met een groot deelnemersveld ook een zeer zenuwachtige wedstrijd. Door het typische Nederlandse straatbeeld van dijken, middenbermen, wegversmallingen en rotondes werd het dan ook een koers van remmen en optrekken en valpartijen ontwijken. Pas op de klimmetjes bij Arnhem kwam ik een beetje naar voren en kon meehelpen de wedstrijd te controleren omdat Emma aan een solo van ruim 40km begon. Helaas werd ze teruggepakt 20km voor het einde en stevende we op een massaspurt aan. Hierin kwam Anne goed naar voren en werd 5e (eerste jongere), maar helaas was Mascha 1 km voor de finisch nog betrokken bij een valpartij en werd ik weer angstig en lukte het me niet Emma goed naar voren te rijden. Emma werd 9e en zelf kwam ik als 22e over de meet. Gelukkig valt het mee voor Mascha. Op naar de Waalse pijl woensdag!

11 april: Een weekendje thuis

Terwijl mijn ploeggenootjes in Drenthe rijden, ben ik dit weekend lekker even thuis. Gister wel een goede training in de Limburgse heuvels gedaan, maar vandaag blijf ik echt in de buurt en zit ik vanmiddag op de bank voor Parijs- Roubaix. Volgend weekend voor mij de eerste wedstrijd in Nederland, namelijk de Ronde van Gelderland.

4 april: Hard werken in de Ronde van Vlaanderen

De Ronde van Vlaanderen stond erg hoog op Emma haar verlanglijstje, dus als ploeg vertrokken we met een gedegen plan. Helaas werkt het niet altijd zo als je zou willen en ondanks hard werken met de ploeg finishte Emma net naast het podium. Zelf had ik gelukkig weer mijn klimmersbenen hervonden, maar verbruikte mijn laatste krachten op kop van het peloton richting de kapelmuur. Terwijl Emma op de muur demareerde moest ik het peloton laten gaan. Ik werd gelukkig nog wel naar boven geschreeuwd door een uitzinnige menigte en finishte in een klein groepje achter het peloton.

28 maart: Wereldbeker Trofeo Binda

Zondag was het dan zover, de start van de wereldbeker in het Italiaanse Cittiglio. Meer dan honderdvijftig dames startten dit jaar onder zonnige omstandigheden over een mooi klimparcours van 130km. Al snel reed de kopgroep weg, maar helaas waren mijn benen (en zelfs m'n armen) na de eerste twee klimmetjes al zo verzuurd dat ik niet mee kon. Voor RedSun reed Emma een sterke wedstrijd en kwam als derde nog net op het podium. Ludivine had haar kunnen ondersteunen in de eerste groep en werd nog 17e. Mascha (39e), Paulina (60e) en ik (42e) moesten het doen met een plekje in het peloton. Goed uitrusten en dan zondag er weer helemaal voor gaan in de ronde van Vlaanderen!

21 Maart: Trainen in Toscane

Donderdag ben ik aangekomen in een hoteltje midden in het Toscaanse platteland waar alles een tandje langzamer draait. Tot rust komen, lekker eten en prima trainen in een omgeving met weinig verkeer en mooie klimmetjes. Ofwel, voor anderhalve week leef ik weer even als een prof... en het bevalt me wel! Nu ik de omgeving hier gezien heb, vind ik het wel nog erger dat de wedstrijden die dit weekend op de planning stonden hier niet doorgaan, maar ja, je kan niet alles hebben he?! Na drie dagen trainen staat er voor morgen een rustdag op de planning. Wat een luxe :)

13 Maart: ... en soms zit het tegen ...

Zaterdag was het niet mijn dag. Ik werd nog tegen gehouden bij het tankstation doordat beide pinpasjes weigerden en de tankdop de autosleutel niet terug wilde geven, maar vast besloten ben ik toch de 2u15min naar Oost-Duinkerke gereden. Daar aangekomen een uur in de rij om een startnummer te krijgen en toen zeer gehaast en dus nog totaal koud aan de start. Meteen erin vliegen, dus de benen protesteerden, maar naar mate de wedstrijd voorderde ging ik beter rijden. Emma en Marie waren vooruit en bezette uiteindleijk de tweede en derde plek van het podium. Maar zoals gezegd, mijn dag was het niet, want na ronde 11 van de 13 reed iemand in m'n derailleur en kon ik zondr resultaat weer aan een lange terugreis beginnen. Donderdag vertrek ik naar Toscane om daar aan te sluiten bij het trainingskamp van de Nederlandse selectie. Daar nog een dikke week trainen en dan alweer de eerste wereldbeker!

7 Maart: 5e in de Wielertrofee in Tielt-Winge

Het werd vandaag een mooie wedstrijd van 100km onder een stralend blauwe lucht, met zon, maar met sterke, ijskoude wind! RedSun was goed vertegenwoordigd onder de meer dan honderd dames aan het vertrek en nam dan ook al snel de wedstrijd in handen. Emma reed al snel weg met vier andere dames en wij stopten af en namen daarna weer flink initiatief om nog meer rensters weg te laten rijden. En met succes, na hard werken won Emma de sprint van het kopgroepje, werd ik solo 5e, Marie daarachter 6e en Ludivine nog 8e.

28 Februari: Het nieuwe seizoen is van start met winst voor Emma in Omloop het Nieuwsblad!

Gisteren was het na een lange winter dan weer zover, de openingskoers van het nieuwe wielerseizoen: Omloop het Nieuwsblad. Met een gedegen plan vertrokken we als RedSun Team voor 127 km over Vlaamse klimmetjes en kasseien stroken. Het moest een harde wedstrijd worden en dat werd het. Anne nam vooral de eerste 50 km voor haar rekening, Mascha en ik trokken flink door op de kluisberg, en Laure schudde nog flink aan de boom, vlak voordat op de tweede beklimming Emma er vandoor ging met drie mede vluchters. De voorsprong werd verder uitgebreid tot drie minuten, wat Mascha en mij de gelegenheid gaf om in het achtervolgende groepje met een gerust hart te blijven zitten. Ik maakte het voor mijzelf nog even moeilijk doordat mijn ketting eraf viel op de Molenberg, maar gelukkig wist ik snel weer aansluiting te vinden. In Gent werden we opgewacht door een dolblije Emma die de anderen te snel af was geweest en de koers mooi afgemaakt had. Mascha werd 11e en ik 12e. De anderen finishten in het sterk uitgedunde peloton of kleine groepjes daarachter. Een mooie overwinning voor het team en een betere opening van het seizoen kun je niet wensen! (Photo: © Daniel Benson)

28 Februari: Alles opnieuw ge-upload... hopelijk zijn de virusmeldingen nu weg?

Vandaag heb ik alles opnieuw ge-upload, dus hopelijk ben ik nu eens van alle website troubles verlost! Mochten er zich nog problemen voordoen, laat het me even dan weten via info@petradijkman.nl

18 Februari: De laatste trainingsdag, tijd voor Puig Major!

De bergen lagen er vandaag uitdagend bij onder een stralend blauwe lucht. De eerste dag zonder overschoenen en zelfs de armstukken gingen naar beneden in de klim. Een tocht van 165 km waarin ik me nog eenmaal kon uitleven op de hoogste berg van het eiland. Daarna de tassen gepakt terwijl de regen met bakken uit de hemel komt. Wat een planning... het is mooi geweest, tijd om naar huis te gaan.

17 Februari: De Andratx route met zon en blauwe lucht!

Vandaag stond één van de mooiste routes (via Valdemossa en terug langs de kust via de Andratx) op de planning en met een blauwe lucht, 18 graden en een zonnetje waren de vijf uur zo om! Elk jaar geniet ik weer van deze tocht en elk jaar lijkt het minder lang te worden (is een goed teken toch?). Er zit zelfs geen stop meer in voor een ´cafe cortado´ op het terrasje ´zeezicht´ met de heerlijke appeltaart... Morgen alweer de laatste dag... zouden we nóg een dag mooi weer krijgen?

16 Februari: Tijdrit en fotoshoot

Na de rustdag konden we er weer flink tegenaan werd gedacht want we kregen dan ook meteen een training van 4u13 voor de kiezen met daarin een tijdrit over 12 km. Dat laatste maakte het erg zwaar want we hadden echt volle bak wind tegen en daarna nog berg op. De maximale hartslag werd bereikt! Eenmaal terug in het hotel snel douchen en aankleden voor de fotoshoot. In koerskleren, in trainingspak, voor de bus, op het strand, alleen, met z´n tweeën of met het hele team... who´s gonna be RedSuns next topmodel? Heidi heeft wel een goede dag uitgekozen, want ondanks een nog koude wind, is het voor het eerst 15 graden en hebben we blauwe lucht op de foto!

15 Februari: Uren maken op Mallorca

Vandaag hebben we een rustdag wel verdiend na 4 dagen flink wat uren gemaakt te hebben. Vrijdag nog wat snelheid gekweekt op de kustweg en de benen getest op de Randa. Gister nogmaals Valdemossa beklommen, maar helaas daar toch om moeten draaien vanwege de regen in de bergen. Dan maar terug naar de Randa, een berg op het vlakke stuk van het eiland, om daar zonder regen te kunnen klimmen. Weer een paar heerlijke trainingen dus en nu genieten van een dagje rust.

12 Februari: Trainingsstage op Mallorca

Net optijd Nederland en België verlaten voordat de volgende laag sneeuw weer naar beneden kwam. Helaas voor mijn moeder gebeurde dit echter wel tijdens haar terugweg, na ons afgezet te hebben in Charleroi. Ofwel, wij waren eerder in Mallorca dan mijn moeder terug in Eindhoven (sorry mam). Maar ook hier blijkt sneeuw te liggen...

Na een hotel wissel, vanwege veel te kleine kamertjes, zitten we nu in een goed hotel en hebben ondertussen een paar goede trainingen gehad. Woensdag 1,5 uur losfietsen, gister een vlakke training van een dikke 4 uur met heel veel wind (voor diegene die Qatar gemist hadden) en vandaag 5,5 uur met drie klimmen, namelijk Valdemossa, de Soller en de Orient. Een mooie tocht en geluk met het weer, want we zijn droog gebleven. Wel is het maar 6 graden overdag en licht er sneeuw langs de weg als je iets omhoog rijdt, maar met voldoende kleren aan is het toch goed te doen ... en als de zon zich dan af en toe laat zien is dat toch heerlijk!

02 Februari: Midweekje Zürich

Een weekje thuis geweest waarin ik maar veel tacx trainingen en een paar MTB-glibbertrainingen door de sneeuw heb gedaan en nu 3 dagen in Zürich voor m´n werk. Terwijl sommige ploeggenootjes de eerste wedstrijddagen al gaan maken in Qatar, ga ik eens kijken of ik mijn onderzoek een goede boost kan geven. Op maandagavond met de nachttrein heen gegaan en dan ga ik donderdagavond weer met de nachttrein terug. Wat een ideale methode van tijdsbesparing! Helaas is het weer hier net `Nederlands`, ofwel sneeuw en regen en de ene dag een paar graden onder nul en de andere dag net iets er boven. Alles beter dan Gran Canaria op het moment... Komend weekend ben ik weer even thuis, om dan woensdagochtend heel vroeg weer naar Mallorca te vertrekken voor een 10 daagse trainingsstage met de ploeg.

24 Januari: Trainingsweekend in België met de ploeg

De terugreis vanuit Gran Canaria verliep vrij soepel en om half tien ´s avonds was ik weer thuis. Alleen niet voor lang, want om acht uur ´s ochtends zat ik alweer in de auto richting Gent voor een trainingsweekend met de ploeg. Gezellig bijkletsen met de ploegmaatjes terwijl we de Omloop van het Nieuwsblad reden, werd al gauw samen bibberen, want het was en bleef nat. Het was maar 28 graden kouder dan de laatste keer dat ik op de fiets zat en totaal verkleumt was ik dan ook ontzettend blij na 4,5 uur de finish te passeren. Ontdooien onder de douche en eten en slapen bij onze lieve gastvrouw Heidi van Sigginga Haim te Zingem. De volgende dag weer flink ingeduffeld (ik leer zoveel nieuwe woorden in mijn (tegenwoordig) Belgische ploeg) op de fiets voor het verkennen van de Ronde van Vlaanderen. Helaas bleef het ook vandaag niet droog en bij een temperatuur van 2 graden en met de nodige vermoeidheid erbij was het soms wel echt afzien! Maar ook aan deze 4 uur kwam een einde en de douches waren gelukkig warm. Samen nog pasta eten en dan weer allemaal naar huis. Het was leuk om weer met z´n allen bij elkaar te zijn en door de zware weersomstandigheden zijn we nu natuurlijk uitermate goed voorbereid voor het komende seizoen!

21 Januari: Het zit er weer op...

Na twee weken te hebben genoten van de zon, de zomerse temperaturen, de bergen en de vele uren op m´n fiets, is het weer tijd om naar Nederland terug te gaan. Ik kan terug kijken op een geslaagde trainingsstage met veel (klim)kilometers langs mooie routes en een gezellige sfeer in de groep. Vooral zingend een berg op rijden blijft een goede ademhalingsoefening... Morgen laat ik dus de villa, het zwembad, de jacuzzi en het mooie landschap achter, om zaterdag alweer de kou te gaan trosteren bij de zuider buren. Het komende weekend gaan we namelijk met de ploeg de Belgische klassiekers Omloop het Nieuwsblad en de Ronde van Vlaanderen verkennen. De kou schrikt me wel wat af, maar ik heb erg veel zin om alle ploegmaatjes weer te zien!

16 Januari: Trainen op Gran Canaria

Na vele uren in de kou of op de tacx vertrok ik op maandag 11 januari met de Nederlandse Selectie naar Gran Canaria. Na een vreselijke reis met 20 uur vertraging en maar 3,5 uur slaap kwamen we dan eindelijk toch aan op het eiland. Helaas misten we de eerste dag de fietsen nog, omdat deze nog halverwege in Madrid waren achtergebleven, maar vanaf woensdag hebben we dan gelukkig al drie dagen heerlijk kunnen fietsen! Vandaag een dagje rustig aan en dus tijd om wat achterstallige dingetjes te doen, zoals m´n website eens bijwerken... Morgen weer uitgerust op de fiets voor een lange duurtraining in de zon! Wat een heerlijk gevoel na al die kou in NL. Ik denk dat ik het nog wel tot vrijdag uithoud hier... En dan maar hopen dat de terugreis wat voorspoediger gaat dan de heenreis!

Nieuws

15-09-2013 21:26

Ik wil er niets van weten, dat de zomer op z'n eind loopt! Ik wil nog uren, nee dagen door Zwitserse heuvels en bergen fietsen, op terrasjes neerstrijken en koude colaatjes drinken. Ik wil nog geen afscheid nemen van die heerlijk verwarmende gele bol aan een strak blauwe hemel, die mijn zonnecellen oplaadt, mijn lichaam vitamine D aan laat maken en dat mooie bruine kleurtje achterlaat....

Lees verder ...

28-05-2013 19:44

... en na 3,5 week integreren in het Zwitserse leven had ik het ook nog niet verwacht, maar toch, aan het einde van 'n 2-daags mini-werkbezoekje in NL, overkomt me zo'n soort gevoel ineens.

Lees verder ...

23-04-2013 22:28

Nog maar één weekje en dan gaan we echt vertrekken! Nog zeven nachtjes woelen in ons vertouwde bedje, zes lange dagen, vijf keer thuis eten, ’n keer of vier naar de vertrouwde AH op de hoek, drie dagen werken, minimaal twee keer borrelen met vrienden of collega’s en één keer naar de gemeente om ons uit te schrijven...

Lees verder ...